Over Mij
(als mens)
“De mens heeft vaak verre reizen nodig om zijn eigen innerlijk te ontdekken.”
Hey Hallo!
Ik ben Joanne, psychosociaal therapeut en lichaamsgericht traumatherapeut in opleiding. Mijn eigen hobbelige levensreis van bijna 50 jaar heeft me gevormd en geleerd dat duurzame verandering altijd mogelijk is. Ik geloof in de veerkracht en het groeipotentieel van ieder mens!
Tegelijkertijd zie ik een hulpverleningssysteem dat vaak tekort schiet in toegankelijkheid, diepgang en persoonlijke benadering. Mijn missie is daarom om mensen te ondersteunen op een manier die niet wordt beperkt door protocollen of systemen, maar wél aansluit bij ieders unieke behoeften en verlangens.
Mijn Verhaal: Van Pijn naar Betekenis
Mijn leven stond lange tijd in het teken van oude pijn, belemmerende patronen en terugkerende worstelingen zoals depressie, eetproblemen en burn-out. De hulp die ik destijds kreeg richtte zich vooral op de klachten en bleef steken in symptoombestrijding, zonder de kern echt te raken. Echte heling bleef daardoor uit.
Toch bleef er diep van binnen een stille overtuiging dat het leven meer te bieden had. Vanuit die innerlijke drive begon ik een zoektocht die me langs vele paden leidde, en die uitmondde in een langdurig proces van vallen en opstaan, voelen, leren en groeien. Wat ooit ballast was, veranderde stap voor stap in waardevolle inzichten en hulpmiddelen.
Dit maakt mij geen ‘verlichte goeroe’, maar een mens die blijft leren, groeien en soms struikelen. Het verschil is dat ik nu beter weet hoe ik weer kan opstaan. Juist dat maakt mijn rugzak tot een bron die ik met liefde inzet om anderen te ondersteunen.
Wil je meer weten over mijn reis? Klik dan hieronder de kopjes open en lees verder.
Een Basis van Gemis en Verlating
Mijn vroege kindertijd werd vooral gekenmerkt door gemis en verlies. Na de scheiding van mijn ouders, toen ik nog jong was, bleef ik bij mijn vader wonen, iets wat in die tijd best ongebruikelijk was. Mijn moeder zag ik slechts eens in de twee weken. Helaas had zij zo haar eigen levensworstelingen, waardoor een stabiele emotionele band tussen ons moeilijk te vormen was.
Een paar jaar na de scheiding hertrouwde mijn vader, en met de komst van zijn nieuwe vrouw voelde ik hem steeds verder van me afdrijven. Zijn partner nam een prominente rol in mijn opvoeding, waardoor mijn gevoel van verlies werd versterkt. Deze gebeurtenissen, samen met andere ingrijpende ervaringen, vormden de basis voor de eerste tekenen van onzekerheid, somberheid en vervreemding die me in de jaren daarna zouden achtervolgen.
Een Puberteit Vol Verwarring en Leegte
Mijn puberteit werd gekenmerkt door een innerlijke strijd die niemand leek te begrijpen. Op mijn vijftiende liep ik, samen met een vriendin, de GGZ binnen omdat zij vond dat het echt niet goed met me ging. Wat volgde, waren jaren van verschillende diagnoses en bijbehorende behandelingen, inclusief een opname op de psychiatrische afdeling in het ziekenhuis. Maar niemand sprak ooit over trauma, terwijl dat uiteindelijk de kern van al mijn worstelingen bleek te zijn.
De zoektocht naar Liefde
Op mijn achttiende verliet ik het ouderlijk huis om samen te gaan wonen met mijn vriendje. Een gepassioneerde liefdesdaad zou ik het niet willen noemen, het bood wel een uitweg. De ongezonde relatie hield echter geen stand en de relaties die daarop volgden waren minstens net zo pijnlijk en verwarrend. Toch boden ze af en toe kleine momenten van liefde die me op de been hielden. Na drie serieuze relaties stond ik op mijn 34e weer op eigen benen en was ik inmiddels 2 zware depressies en een eetstoornis verder, waar ik volgens de GGZ ook nog de labels borderline stoornis, dissociatieve identiteitsstoornis en vermijdende persoonlijkheidsstoornis aan mocht toevoegen. Kortom, veel stoornis, weinig leven.
Het pantser scheurt
De eerste grote transformatie vond plaats tijdens de driejarige opleiding bij het ITIP. Deze opleiding hanteert een benadering die verder gaat dan cognitieve coping. Mijn stevige pantser werd daar meerdere keren doorbroken, waardoor ik me ineens als het ware compleet blootgesteld voelde. Het waren momenten van verwarring, maar ook van verbazing en verwondering. Voor het eerst kon ik écht voelen wat er onder al die verdedigingslagen verborgen lag. Ik besefte toen: kwetsbaarheid kan niet kapot. Je kunt geraakt worden, maar als je door alle lagen heen contact maakt met je essentie, voel je dat deze kern onverwoestbaar is. Het is een constante die niet breekt, wat er ook gebeurt.
Hoewel deze opleiding een belangrijke stap in mijn proces was, bleef de weg uitdagend. In die tijd ontmoette ik Marco, werd ik bonusmoeder van twee kinderen, trouwde ik, had ik een baan waarin werkdagen van 12+ uur eerder regel dan uitzondering waren, verloor ik een kindje en raakte opnieuw zwanger…
De tijgerin ontwaakt
Eind 2015, vlak voor mijn zwangerschapsverlof, werd ik overvallen door een burn-out, die werd afgedaan als een postnatale depressie. De ontkende burn-out en het moederschap brachten echter ook iets onverwachts: de tijgerin in mij ontwaakte. Voor het eerst vocht ik niet langer tegen het leven, maar voor mezelf. Ik besloot te investeren in de meest essentiële relatie in mijn leven: die met mezelf.
Het pad van bewustwording en heling
Met behulp van therapie begon ik mijn verleden onder ogen te zien en te doorvoelen. Voorzichtig gingen de deurtjes open die ik zo lang gesloten had gehouden. Maar midden in dat proces liep de therapie af, en de reguliere hulpverlening verklaarde mij daarna als ‘uitbehandeld’. Voor de zoveelste keer voelde ik me in de steek gelaten en verloren. Toch weigerde ik op te geven.
Ik zocht steun bij een vriend en vroeg hem mij te coachen. Tegelijkertijd verdiepte ik me in alternatieve helingsmethoden en durfde ik buiten de gebaande paden te stappen. Deze combinatie van coaching en zelfonderzoek bleek precies de transformatie die ik nodig had. Ik ontdekte de kracht van bewustwording en persoonlijke ontwikkeling. Langzaam maar zeker leerde ik mijn verhaal en de pijn die daarin besloten lag te omarmen.
Een onverwacht cadeau
In 2021 maakte ik een ayahuasca-reis* die mijn (kijk op het) leven ingrijpend veranderde. Jarenlang vond ik nauwelijks woorden voor wat ik daar heb gezien en gevoeld, maar ik wist direct dat het iets diep menselijks en wezenlijks had aangeraakt. Gaandeweg vielen er steeds meer stukjes op hun plek en begon de betekenis van die ervaring zich langzaam maar zeker te tonen.
Tot op de dag van vandaag blijft het moeilijk om woorden te geven aan iets wat eigenlijk voorbij taal reikt. Toch hoort deze reis thuis in mijn levensverhaal, als diepgaande en levensveranderende ervaring en als één van de meest waardevolle geschenken die ik heb mogen ontvangen.
* ayahuasca = psychedelica / plantmedicijn
Dankbaarheid
Nu, na bijna vijftig jaar, zie ik mezelf niet langer als overlever of toeschouwer, maar als volwaardig deelnemer aan het leven, inclusief de bijbehorende uitdagingen. Ik ben dankbaar voor alle lessen, de groei die daaruit kon ontstaan en de mensen die licht in mijn leven brachten. Mijn verhaal, ooit gevuld met pijn, is nu een getuigenis van hoop, kracht en transformatie. Het leven heeft me geleerd (en leert me nog steeds) dat zelfs in de donkerste dagen een weg naar betekenis en vervulling te vinden is.
Ik heb
49 jaar op de teller • Een partner • Een zoon van 10 • Bonuskinderen • De randstad ingeruild voor het mooie Limburg • Personeelsadviseur op m’n CV staan • En ook SAP consultant • En ook visagist en (geboorte)fotograaf • Nog meer compleet verschillende baantjes gehad • Een lange en niet zo gelukkige geschiedenis met de GGZ • de Grand Canyon afgedaald • de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella op m’n verlanglijstje staan • Eindelijk m’n roeping gevonden • Meermaals ‘de bodem van de put’ gezien • Ayahuasca en truffelceremonies gedaan • Een Introvert karakter • Een binnenwereld waarin uitersten zijn verenigd • Een nuchtere kijk en een ruim perspectief.
Vind ik Leuk
Zon en aangename temperaturen • Uit eten • Diepgaande gesprekken en contacten • (Vrij) dansen • Muziek • Persoonlijke Ontwikkeling • Therapeutisch gebruik van Psychedelica • Uitslapen • Breathwork • Lezen • Naar Italië met mijn moeder en oom • Een opgeruimd en schoon huis • Chocola • Warme sokken • Lange wandelingen met de honden • Ontocratie • Schone was • (Heel lang) relaxen in een warm bad • Naar de sauna • Massages • Op een druilerige zondagmiddag ergens een hapje en drankje doen • Klussen en Tuinieren • Stilte.
Vind ik Stom
Oorlog • Ziektes • Onrecht • Dingen die moeten • Alcohol • Regenachtig, koud of stormachtig weer • WiFi die niet werkt • Politiek • Macht en Corruptie • Ongelijkheid • Stress • Rijden in het donker • Natte zoenen op m’n wang • Dierbaren verliezen • Big Food, Big Pharma, Big Money • Hoge hakken • Kriebelende labels in nieuwe kleding • De tandarts • Betaald parkeren en krappe parkeergarages • Gezelschapsspelletjes, behalve Rummikub met m’n moeder • Korte termijn, eigen belang denken • Enkele sokken in de was • Hondendrollen op de stoep of straat • Dat ik groenten niet lekker vind •
Mijn levensinzichten
Door de jaren heen hebben zich in mijn leven een aantal inzichten gevormd die steeds opnieuw hun waarde bewijzen. Ze ontstonden door ervaring, vallen en opstaan, studie en de ontmoetingen met mensen om me heen. Inmiddels vormen ze een innerlijk kompas waarop ik vertrouw en dat richting geeft aan wie ik ben en hoe ik in het leven wil staan:
- Een mens bestaat uit lichaam, geest en ziel, die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
- Er bestaat geen absolute waarheid; er zijn slechts perspectieven.
- De enige constante in het leven is verandering.
- Het leven is een cyclus in spiraalvorm, waarin elk einde een nieuw begin herbergt.
- Alles wat we doen is logisch, maar dat is niet (altijd) hetzelfde als rationeel.
- De manier waarop we naar de (buiten)wereld kijken, is een weerspiegeling van onze binnenwereld.
- De enige uitweg (naar heling en verandering) is naar binnen.
- Het leven is eenvoudig, maar eenvoudig betekent niet hetzelfde als gemakkelijk.
- Tegenstellingen zijn geen fouten in een systeem, maar de motor ervan. Waar het één bestaat, bestaat ook altijd het ander.
